❤!!!!!!"خلوت تنهایی"!!!!!!!❤
جایی که من هستم همه شادنننننننننن...
وجود تنها یک زمان را می شناسد؛ زمان حال زمان گذشته را نمی شناسد، چون دیگر وجود ندارد. زمان آینده را نیز نمی شناسد، چون هنوز نیامده است. پنجه می سایم بر پنجره ها من دچار خفقانم خفقان من به تنگ آمده ام از همه چیز بگذارید هواری بزنم ای با شما هستم این درها را باز کنید من به دنبال فضایی می گردم لب بامی سر کوهی دل صحرایی که در آنجا نفسی تازه کنم آه می خواهم فریاد بلندی بکشم که صدایم به شما هم برسد من به فریاد همانند کسی که نیازی به تنفس داد مشت می کوبد بر در پنجه می ساید بر پنجره ها محتاجم من هم آوازم را سر خواهم داد چاره درد مرا باید این داد کند از شما خفته ی چند چه کسی می آید با من فریاد کند ؟ ماه من ! برایم پلک بزن هنوز هم ..... به امید چشمک هایت.... نیمه شب ها... نگاهت میکنم... دو تا ادم برفی دو طرف رود خونه عاشق هم شدن. اونا از عشق هم آب شدن که شاید یه جایی وسط رود خونه به هم برسن آدمیست دیگر… وقتی رفتن آموختی ، دویدن بیاموز. ودویدن که آموختی ، پرواز را. راه رفتن بیاموز زیرا هر روز باید از خودت تا خدا گام برداری. دویدن بیاموز زیرا چه بهتر که از خودت تا خدا بدوی. و پرواز را یادبگیر زیرا باید روزی از خودت تا خدا پر بزنی. مرز را تو ساختی تا برای ابراز محبت منتظر نمانید تا موعد آن فرا برسد، چرا که شما هرگز نمی دانید چقدر زود موعد آن دیر می شود
دیدار و من همیشه، دل در خیال خام رسیدن به نور بود من همچنان کبودی بالم نرفته است همان کبوتر شکاک پر، که دل دل کرد خوشبخت ترین مردم در روی این کره خاکی کسانی نیستن که اونجور که می خوان زندگی می کنن. آنها کسانی هستن که خواسته های خودشون رو بخاطر کسانی که دوستشون دارن تغییر میدن هزار بار در هزار توی این زندگی غرق می شوی هر چه بیشتر دست و پا بزنی بیشتر غرق می شوی کمی رها باش به جستجوی تو به جستجوی تو ســــــــــــلااااااااااااام... سال پیش یه همچیــــــــــــن موقع هایـــــــی بود که این وبو زدم.......اخه یادش بخیر.... درست میشه یــــــک سال یه وب مینـــــــویسم... اول هـــــــــیچی بلــــــــــدنبودم..واین وبو زدم که یادبگیرم چون یـــــــه وب باید میزدم برای تحقیقاتم برای مدرسم....همین که این وبو زدم دیگه نتونستم پاکش کنمو شـــــــــــروع کردم به نوشتن..... شدم یه وب نویس...... کلی دوست پیداکردمو کلی هم چیزای قشنگ یادگرفتم.... کلی خاطرات خوبو بد دارم ازاین وبم.... وای که چه قدرزود گذشت...چند وقت پیش این وبو پاک کردم چون خسته شده بودم ولی یه نفرلطف کرد واین وبو دوباره ساخت ونگه داشت چون میدونست امکان داره پشیمون بشم..یه نوع کمک باحال کرد بهم..... البته تنبیهم شدم چون یه مدت رمزشو بهم نداد.. امروز دوباره این وبو راه میندازم درست روزی که سال پیش راش انداختم...البته این دفعه فرق داره چون هیچ کدوم ازنوشته ها مـــــــــــــاله من نیستش..یه وب دیـــــــــــگم دارم که تو اون خاطراتمو مینویسم ودرکل نوشته های خودمه که خواستید بهتون ادرسشومیدم... امیدوارم ازوبم خوشـــــــتون بیاد وازاون هــــــایی که و این مدت بازم باوفایـــــــــــی کردنو بهم سرزدن تشکرمیکنم.... همتـــــــونو دوست دارمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ لبخـــــــندیادتون نره!!! راستی هروقت سرزدی بهت سرمیزنم...عادت ندارم بیام بگم اپم اپم......پس سربزنی چی؟؟؟؟سرزدم..... این جا بحث نمیکنم و باکســــــــی هم دوست نمیشم....شـــــــــماره ببینم دیگه هرچی شد تقصیره خوده فردیه که شــــــمارشو داده...توهین ممنوع... به هـــــــم احترام بزارید... نظرخصوصی تاحدامکان نزارید.. لینک هم میکنم...فقط اول منو بلینکید بعد خبربدید... ۱۳۹۰/۷/۷ میدانی پاییز می رود یادت باشد اعتقاد من تو کار اینه که قبل از هر تصمیم گیری ، جوانب و عواقب و نتایج تصمیمم رو بسنجم … چشم هایت را باز نکن، … غمی آواره را گاهی، یا باد مینشانداَش کُنجِ این بیصاحب دل، یا باران و ابرهایاش پائیز که میرسد حسها شبیه موجاند. باز میگردند، حتی وقتی خیال میکنی دریا دیگر آرام گرفته. تقویم را نگاه میکنم امروز دست نیافتنی میشوم روزهایم خسته و بی رمق می گذرند و … با خود کودکی های دخترکی را می برند که عجیب داردخواسته و نا خواسته به دنیای آدم بزرگها پا می گذارد … دارد یاد می گیرد کم کم حرف گوش دهد : پاهایش را بگذارد روی زمین! … کمتر سادگی کند! حواسش بماند که … اینجا مدینه ی فاضله نیست ! دارد یاد می گیرد کم کم زندگی ارزش خیلی چیزها را ندارد ! می شود گاهی وقتها خواسته هایش را نخواهد ! …
مشت می کوبم بر در
خُدا رو اگه بــاور داشتهــ باشی
زیر ِ" بــاورت" یه نقطه میگذاره و میشهــ
دور نرو
بیا کنار دلم
من غیر از اینها که مینویسم
نوازش هم بلدم....
یک روز حوصله هیچ چیز را ندارد…
دوست دارد بردارد خودش را بریزد دور!!…{حسین پناهی}
خط بلند احتیاط
مدار فرضی پرهیز
و دیوار شک
ما را از هم بگیرند.
سیم خاردار
گیسوی بید و
گونههای مرا
زخمی کرد.
حالا من نه
در انتهای جهان
که پیش چشمانت
گم میشوم.
با تو میسر نمی شود.
می آیی،
می بینمت
در یک به هم زدنٍ چشم،
در لحظه ای یگانه
که هر دم تکرار می شود.
با این همه
هنوز نیامده ای،
دیگر رفته ای،
همیشه همین طور است
هنوز.
در انتظارٍ آمدنت،
دل تنگٍ رفتنت می مانم
هنوز،
همیشه.
ای شب! مجاب سفسطه ات ناگهان شدم
مردم! دوباره هم هدف سنگتان شدم
مرا میان زمـیـــن و کلاغها ول کرد
به این مسئله فکر کنین
بر درگاه کوه میگریم،
در آستانهی دریا و علف.
در معبر بادها میگریم
در چارراه فصول،
در چارچوب شکستهی پنجرهای
که آسمان ابرآلوده را
قابی کهنه میگیرد
که دیگه ازاین کارانکنم...والبته الان ازش تشکرمیکنم بابت این کارش...
و تو میروی
عشق میرود
و همه حس هایم تمام میشود
زمستان می آید
و فصل نو میشود
اینجا همه چیز یخ زده ست
…
می دانی
روزهای ابری و سیاه
ماندگار نیستند
باران که بیاید
همه چیز را میشوید و میبرد
باران که بیاید
ابرهای سیاه میروند
رنگین کمان میشود
و
طراوات باران میماند
ماه پشت ابر ماندگار نیست
حالا حالتی رو تصور کن که بدون اینکه بهت بگن ! واست تصمیم بگیرن !
اونوقت عکس العملت چیه ؟
روزی که عقل،
قلب را به زنجیر می کشد!
چیزی نخواهی دید
همین
یک روز ، روز خداست
یک روز، روز جشن تحویل سال است ،
یک روز ، روز من است
امروز برای من است
میدانی
هرسال
پاییز که می آید
مهرماه که به نیمه میرسد
یادآورم میشود
که چقدر بزرگ شدم
من از روزهایی که دخترکی بازیگوش بودم جدا میشوم
و نشاط و شور عالم کودکی را در وجود تنها فرزندم به نظاره مینشینم
این روزها
بطور ملموسی
پر از بغضم و خاموش
دلخور نیستم ، غمگین نیستم
اما مثل همیشه هم نیستم
برای همه آنانی که در انتظار این روز و خوش امد گویی به من بودند
شرمنده هم شما
اما امروز میخواهم فقط برای خودم باشم
| LeiLa-DiYaKo |
هیچ نوشته ای و هیچ چیزی متعلق به من نیست و همه چیز متعلق به من است و من نی لبکی هستم که سعی در خالی نگه داشتن آن را دارم تا هرم نفس های معرفت و حقیقت به آن بدمد.
من می نویسم و مسئول چگونه خواندن آن نیستم - یعنی اینکه انتظاری از نوشتنم ندارم … انتظار یا خواستن نشان بر فقدان عشق است و عملی که در آن عشق مفقود است عمل نیست فعالیت است - و نتیجه فعالیت درد و رنج خواهد بود.
درختان و گلها به خاطر اینکه به جایی برسند و مقامی کسب کنند نمی رویند.
من می نویسم و بهره بردن و نبردن شما به من مربوط نیست - هر گونه استفاده و سو، استفاده از آن مربوط به خود شماست - توجیه و ملامت هم مربوط به خود شماست.همان چیزی که مانع رسیدن ما به هشیاری است.
اگر کسی می گوید زندگی همین است که هست و این حرف ها عملی نیست او خودش را در یک بن بست و قالب قرار می دهد و بر اساس آن قالب و محدودیت کارش را تمام می کند و فراموش نکنیم که یک شخصیت شرطی هیچ چیز را نمی تواند تحریف نشده نظاره کند.
همیشه کهنه تازه را انکار می کند.تازه در حال زیستن است و کهنه امید و آرزوی زیستن دارد. وقتی شما چیزی را انکار نمی کنید یا شما تازه و در حال و به روز هستید و یا چیزی را که انکار نمی کنید کهنه است و در خور قالب شماست.
——–
مهربان باش این درد را تحمل کن ارزشش را دارد - چیزهای گران قیمت همیشه به سختی به کف می آیند.
__________________________
یه دخمل بازمه وبانمکو گاهی شاد گاهی ناراحت..گاهی ...کلی ارزوهای رنگارنگ دارمو یکیش برام ازهمه مهم تره که همیشه بهش فکرمیکنم...اونم داشتن یه کارخونه شکلات سازی به اسم خودم..وای شاید به نظرتون بچگانه بیاد ولی من عاشق این ارزو وارزوی سفربه دوره دنیا هستم...
امیدوارم ازاین وبم خوشتون بیاد..من بچه تهرانم....دیگه چیزی یادم نمیاد...
راستی من 15سالمه هااااااااااااااا....
_______________
من آن گلبرگ مغرورم كه ميميرم زبي آبي
ولي باخفتو خواري پي شبنم نميگردم
................................
یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم گر در خود شکستیم صدایی نکنیم یادمان باشد گر خاطرمان
تنها ماند طلب عشق ز هر بی سروپایی نکنیم..
................................
یاد من باشد تنها هستم
ماه بالای سر تنهایی است...
...............................
حرفهاي ما هنوز ناتمام...
تا نگاه مي کني
وقت رفتن است
بازهم همان حکايت هميشگي !
پيش از آنکه با خبر شوي
لحظه ي عظيمت تو ناگزير مي شود
ای دریغ و حسرت همیشگی ...
ناگهان
چقدر زود
دير مي شود!
قیصر امین پور
...............................
تو تنها باش و من تنهای تنها
که دارم وقت تنهایی سخن ها
نگاه عاشقم تا آسمانهاست
مرا تا عرش اعلا نردبان هاست
نماز خلوتم را صد قنوت است
کلام شعر تنهایی سکوت است
.................................
اي ساعت هاي پر شتاب !
مرا کجا مي بريد ؟
بس است ؛ خسته ام ؛ خسته ؛
بگذاريد دلم را در گوشه ي آسماني
ديگر بياويزم .
تا کي زمين ؛ تا کي ماه ؛
تا کي دويدن و دويدن ؟
بگذاريد کمي بايستم تا
دنيا از بالاي سرم رد شود ......
.......................................
این جهان پر از صدای پای مردمانی ست که همچنان که تورا می بوسند، طناب دار تورا می بافند. مرمانی که صادقانه دروغ می گویند...
.......................................
"یک لحظه سکوت"
یک لحظه سکوت
عجب واژه ای است ،
پر معنا و فرح بخش
سکوت ،
سکوت
و باز سکوت
شیرین تر از آن نیست
یک لحظه سکوت ، به چه می رسیم؟!
وصف ناپذیر ، زبان از گفتنش گنگ
یک لحظه سکوت ، چه بگویم...
فقط می تونم به عنوان نصیحتی به دوست خوبم بگویم :
یک لحظه سکوت...!!!
..........................
حرف دل من :
تو نیستی
و من خوب میدانم،
این دل گرفته هر چقدر هم ببارد
نه خزان تنهایی ام
می شود بهار
نه کویر سینهام
لاله زار
و نه یأس واژه های ذهنم
یاس سپید!
اما
بغض می شوم
تا ببارم
شاید به کنج آسمان دلم
پیدا شودرنگین کمانم
روزانــــــــه
قــالبـــ و شـــکـلـکـــــ هـــایــــ لــیلا و دیــــــاکو
لیــــلا و دیــــاکـو
LeiLa-DiYaKo
